ભુત અને ભવીશ્યના બે ખીલા પર,

ભુત અને ભવીશ્યના બે ખીલા પર,
લટકતી જીંદગીમાં હું મારી ‘આજ’ને શોધું છું
.ભુતકાળના ખીલા પર ટાંગ્યા છે આંસુઓ,
નીરાશાઓ, પરાજય અને પસ્તાવા વચ્ચે
બે ચાર ખુશી- તોરણ.ભવીશ્ય પર છે
રંગીન મેઘધનુશ્યો,અગણીત મહેચ્છાઓ
અને શેખચલ્લી-સપના,અને વચ્ચે છુપાયેલો અણજાણ્યો ડર.
.‘આજ’માં છે મીશ્રણ બન્નેનું’આજ’માં છે સંઘર્શ.
‘આજ’ને સુક્ષ્મદર્શક કાચથી તપાસતાં તો
તે ‘ગઇકાલ‘ બની જાય છે.કલ્પનાની સોનેરી ઉશામાં
વીહરતાં ‘આજ’‘આવતીકાલ’ બનીને ઉભી રહે છે.
તેથી જ ક્યારેક ‘આજ’નીરસ અને નીર્જીવ લાગે છે.
‘આજની ઘડીમાં જીવો’ તેમ કહેવું તો સહેલું છે.
પણ ગઇકાલ, આજ અને આવતીકાલમળીને તો જીવનરેખા બને છે.

બાગમાં ક્યાં હવે ફરે છે સનમ.........

બાગમાં ક્યાં હવે ફરે છે સનમ

વૅબસાઈટ ઉપર મળે છે સનમ

ફ્લૉપિ ડિસ્ક જેવો આ ચહેરો તારો

અન્ય ઉપમા તો ક્યાં જડે છે સનમ

મૅમરીમાં ય હું સચવાયો નહીં

તું મને સૅઈવ ક્યાં કરે છે સનમ

ડબ્લ્યુ ડબ્લ્યુ ડબ્લ્યુની પાછળ

ડૉટ થઈને તું ઝળહળે છે સનમ

આ હથેળીના બ્લૅન્ક બૉર્ડ ઉપર

સ્પર્શની કી જ ક્યાં મળે છે સનમ

શી ખબર કઈ રીતે ડીકોડ કરું

સિલિકોન ચિપ કશું કહે છે સનમ

ક્યાં છે રોમાંચ તારા અક્ષરનો

ફક્ત ઈ-મેઈલ મોકલે છે સનમ

દિલની ધડકન છે સૉફ્ટવૅર હવે

એને ગ્રૅફિકમાં ચીતરે છે સનમ

લાગણી પ્રૉગ્રામ્ડ થઈ ગઈ છે

ઍન્ટર ઍક્ઝિટ ફક્ત કરે છે સનમ

હુ ક્યા કહુ છુ આપની હા હોવી જોઇયે,--

હુ ક્યા કહુ છુ આપની હા હોવી જોઇયે,---(2)પન ના કહો છો એમા વ્યથા હોવી જોઇએપુરતો નથી નશીબનો આનંદ ઓ ખુદા,---(2)મરજી મુજબની થોડી મજા હોવી જોઇએ.એવી તો ભેદી રીતે મને માફ ના કરો,---(2)હુ ખુદ કહી ઉઠુકે સજા હોવી જોઇએ.મે એનો પ્રેમ ચહ્યો બહુ સાદી રીત થી,---(2)નહોતી ખબર કે એમા કલા હોવી જોઇએ.પ્રુથવી ની આ વિશાળતા એમજ નથી 'મરીજ',---(2)એના મિલનની ક્યાક જગા હોવી જોઇએ.

મહેકમાં મહેક મળી જાય તો મૃત્યુ ન કહો

મહેકમાં મહેક મળી જાય તો મૃત્યુ ન કહોતેજમાં તેજ મળી જાય તો મૃત્યુ ન કહોરાહ જુદો જો ફંટાય તો મૃત્યુ ન કહોશ્વાસની લીલા સમેટાય તો મૃત્યુ ન કહો.દીર્ઘ યાત્રાની જરૂરતથી સજ્જ થઈ જઈનેએક મંઝિલની લગન આંખે ઉતરવા દઈનેભાનની ક્ષણને કાળજીથી સમેટી લઈને‘આવજો’ કહીને કોઈ જાય તો મૃત્યુ ન કહો.જે નરી આંખે જણાયું ન એ તત્વ કળવાજે અગોચર છે એ અસ્તિત્વને હરદમ મળવા,દૂર દુનિયાના રહસ્યોનો તાગ મેળવવાદ્રષ્ટી જો આંખથી છલકાય તો મૃત્યુ ન કહો.શબ્દ ક્યાં પહોંચે છે તે જાતે નિરખવા માટેભાન ની સૃષ્ટીની સિમાને પરખવા માટેદિલના વિસ્તારની દુનિયાઓમાં વસવા માટેકોઈ મહેફીલથી ઊઠી જાય તો મૃત્યુ ન કહો.

મોત કેરા નામથી ગભરાઉં એવો હું નથી.........

મોત કેરા નામથી ગભરાઉં એવો હું નથી,બીકથી વહેવાર ચૂકી જાઉં એવો હું નથી;જાન દીધો છે ખુદાએ ચાર દિ’ માટે ઉધાર,એને પાછો સોંપતાં અચકાઉં એવો હું નથી.શું કુબેરો ? શું સિકંદર ? ગર્વ સૌનો તૂટશે,હો ગમે તેવો ખજાનો બે જ દિનમાં ખૂટશે;કાળની કરડી નજરથી કોઈ બચવાનું નથી,આજ તો ફૂટી છે પ્યાલી, કાલ કૂંજો ફૂટશે.હર પ્રભાતે ચેતવે છે કૂકડાઓની પુકાર,જો ઉષાના દર્પણે તારા જીવન કેરો ચિતાર;જાગ ઓ નાદાન, વીતી રાત આખી ઊંઘમાં,આયખું એમ જ ઘટી જાશે કદી કીધો વિચાર ?

તો દોસ્ત, હવે સંભળાવ ગઝલ, બહુ એકલવાયું લાગે છે,

તો દોસ્ત, હવે સંભળાવ ગઝલ,
બહુ એકલવાયું લાગે છે,
લે મૂક હથેળીમાં મખમલ,
બહુ એકલવાયું લાગે છે.
શાયદ મારો ભુક્કો થાશે કે
ઢાંચામાં જકડાઈ જઈશ,
શું થાશે એ કહેવું ન સરલ,
બહુ એકલવાયું લાગે છે.

કૂવો બેઠો આતુરતાથી,
વરસી ના એકે પનિહારી,
સંકોચાતું મરજાદી જલ
બહુ એકલવાયું લાગે છે.
ઉનાળો લઈને ખોબામાં
જંગલ જંગલ ભટક્યા કરવું,
બે આંખો ત્યાં ભાળી શીતલ, .
બહુ એકલવાયું લાગે છે.
ખખડાવે ખુલાસાના રસ્તા,
શંકાના ભીડેલા દરવાજા,
સોંસરવો છે આ કોલાહલ,
બહુ એકલવાયું લાગે છે.

થોડોય પરિચય નથી છતાં સંબંધ છે,
લાગે છે હ્રુદયની આ લાગણીઓ અંધ છે.
કોઈ ખીલેલું ફૂલ ખરે ભર વસંતમાં,
તેલ સૌ પ્રસંગ નીખરવા પ્રબંધ છે
છવાઈ ગઈ છે પાનખર ચમનમાં તે છતાં
અહીં પાન પાનમાં વસંતની સુગંધ છે.
ભવરણમાં એતલે જ ભટકતો રહ્યો સદા,
જોયું'તું મેં પ્રભુને ઘેર દ્વાર બંધ છે.
જેના હતા અમે એ અમારા ન થઈ શક્યા
મિસ્કીન જિંદગીમાં રઝળતા સંબંધ છે.